• Home
• Blog
• De Sacrale Vlam

De Sacrale Vlam

Geplaatst: 2011-04-11 19:31:53

Wij zusters de verbinding die wij maken.
Het begint met stilte. Het waarnemen van de aarde onder ons, onze eigen sacrale vlam.

Dit zijn de eerste woorden van de mystieke beschrijving van Roos, een van de deelneemsters aan de Priesteres opleiding, van een van haar ervaringen tijdens de opleiding. het raakt aan een vraag die we allen kennen: wat is zusterschap? Het gevoel dat er méér mogelijk is, een weten, een zoeken. En in het geval van Roos: een vinden. Ik kreeg kippenvel bij het lezen van haar verhaal, en even stond de tijd stil. Een opening naar iets groters werd voelbaar, het kenmerk van de mystieke teksten.Graag deel ik hier Roos' ervaring.

Klara Adalena, 11 april '11 

Wij zusters de verbinding die wij maken
Het begint met stilte. het waarnemen van de aarde onder ons, onze eigen sacrale vlam.

Daarna komt de bewustwording van adem, de levende beweging die ons bestaan bevestigt. Adem. wij,alle vrouwen die samen deze weg gaan liggen naast elkaar in een cirkel op de grond. Wij ademen. Diep en bedachtzaam, steeds intenser,de energie begint zich op te bouwen, laag voor laag, als een omhullende sluier die ons meer dan ooit verbindt. Dieper wordt de ademhaling, wilder en wilder, geluid wordt geboren in de adem. Het geluid vult de ruimte waarin wij ons bevinden, wordt luider en luider. In mij begint extase een grote ruimte in te nemen. Ik voel mijzelf verwilderen. Conventies en schaamte zijn onbelangrijk vergeleken met de kracht die ik voel. Ik adem en hijg en kreun en schreeuw. Mijn lichaam danst terwijl ik op de grond lig. Ik bedrijf de liefde met deze extase, het vuur dat mijn zusters en ik steeds hoger opstoken. Zoveel emoties wervelen door mij heen, overgave, woede liefde, een vleugje donker en prachtige fragmenten bewegend zonlicht. Ik schreeuw en schreeuw en schreeuw, mijn stem vermengt zich met de stemmen van mijn zusters, mijn adem vermengt zich met hun adem. Wij raken aan onze oerkern, alle sluimerende krachten en wij heten hen welkom. Ik weet niet wanneer ik mijn ogen sloot maar ik open ze weer, leg mijn lichaam plat opnieuw plat op de grond en dan zie ik Klara staan met de slang. Hij kronkelt over huid, gebundelde soepele kracht kronkelend. Ik verlang naar de slang. De aanraking, een lijfelijke ontmoeting met deze oeroude totem van de Godin. Ik verlang daarnaar maar ik heb tijd. Ik buig mijn hoofd achterover en voel hoe mijn haar mijn schouders streelt. Ik sluit mijn ogen, genietend van de sensatie, nog steeds hijgend, in totale overgave aan deze sensualiteit van zintuigen die ik ervaar in elke cel van mij, open, hevig, groots. De slang raakt aan mijn buik. De energie schiet door mij heen, laat mijn hele lichaam omhoog komen, laat mij schreeuwen"Godin!" want zij is hier en ik laat haar helemaal binnen, in mijn huid, mijn ziel, mijn bloed, ik laat haar binnen in alles wat ik heb. De slang, krachtig in zijn beweging over mij heen en als hij verder reist naar mijn zusters voel ik hem nog, en ik blijf hem voelen, ook dagen later nog, een hevige gewaarwording op mijn huid en wilde, pulserende energie bruisend door mijn lichaam. Later komen alle vrouwen en de twee slangen samen, rechtop staand, licht bewegend. We vormen een kleine cirkel met vier vrouwen en de slang die spiraalt van vrouw naar vrouw en wij bewegen mee met de slang, raken aan gladde, sterke, levende slangenhuid, raken aan levende vrouwenhuid en handen en borsten en bekkens in een intieme, strelende dans die spreekt van liefde en respect en erkenning; ik zie je, ik voel je, ik heb je lief, het is de oerslang, de oergodin die ons verbindt. Wij kunnen steeds dieper gaan in deze cirkel. We zien voorbij dagelijkse façades en strelen licht elkaars innerlijke tempel. Ik kan mijn hart en ziel uitspreiden over de vloer en zij zullen zacht behandeld worden. Zusterschap. Vertrouwen. Wij delen en eren en dansen. We eten, praten, ruimen op, maken vuur- laten ons koesteren door lachen en plezier, dat wij samen deze reis gaan, die heftig is en grootser dan ooit bedacht laat geen ruimte over voor valse beleefdheid of oppervlakkigheden. Nee. Wij hebben elkaars handen gepakt en zijn samen gesprongen en de val naar een magische wereld is prachtig gevuld met ogen en stemmen, harten en bekkens. Zusters. Een aanwezigheid die heelt.

Roos Clappers, ongeveer 30 jaar, schrijfster en moeder van 3 kinderen