• Home
• Blog
• Het vrouwelijke is overal

Het vrouwelijke is overal

Geplaatst: 2010-01-02 12:50:34

‘Het emotionele lichaam probeert de emoties te containen. Maar dat kan het niet, daar is het niet voor gemaakt. Dit leidt tot rigiditeit. Het geheel van emoties heeft een stabiel anker nodig, en emoties zelf zijn stromend, dus die kunnen dat nooit geven. Het emotionele lichaam zal zich aan van alles vast gaan klampen om stevigheid te vinden- tot je je eigen neutrale mind ontwikkelt.'

Bij het horen van deze woorden stromen de tranen over mijn wangen. Ik voel bevestiging. Ik besef me wat een cadeau het is dat ik hier zit en deze woorden hoor.

Ik wist steeds al dat ik hier moest zijn: een workshop van Guru Rattana over kundalini yoga. Maar ik dacht steeds dat ik voor háár ging, om haar te eren en te danken. Want deze vrouw uit California heeft mij ooit geïnspireerd om meer met yoga te doen

Ik downloadde destijds wat yoga oefeningen en deed ze thuis. Het bracht me veel. In alle rust en aandacht oefende ik. Ik ging naar een docent om meer te leren. Maar ik huilde de hele eerste les. Een diepe teleurstelling kwam over me. Ineens moest alles drie keer zo snel. Waar was de aandacht? Elk woord van de leraar deed pijn, hoewel het een lieve filosofie student was. Ik voelde dat hij over onze hoofden heen praatte, zijn ding deed zonder in het moment contact te maken. ‘Maar ja', zei ik tegen mezelf, ‘je moet ook niet altijd alles willen'. (hoe vaak halen we wel niet onze intuïtie hiermee onderuit?) Ik vergat de website, dacht dat het mijn illusie was die dacht dat het anders kon, en legde me neer bij de situatie. Ik deed braaf mee.

Maar thuis voelde ik me niet bij deze yoga, en na een paar jaar ben ik gestopt. Dankbaarheid voor alles dat het me gebracht heeft bleef, en toen ik dus die mail kreeg dat Guru Rattana naar Amsterdam zou komen wist ik dat zij degene was om hiervoor te danken en te eren.

Ondanks dat mijn weekend erg vol is maak ik de zondag ochtend vrij en ga erheen. De les begint met dat we ons ieder voorstellen. Zo begin ik mijn groepen ook, veel groepen beginnen zo, maar in de yoga niet gebruikelijk. Dan, nog voor we de openingsmantra zingen , is er aandacht voor hoe ieder zit. Eindelijk aandacht. Ik haal opgelucht adem. Ik voel dat ze contact maakt met ons. Ze past haar les ter plekke aan ons aan- zoals ik ook altijd doe. Haar tips voor een goede houding voelen lichaamseigen: ‘trek je kin iets naar beneden zodat er ruimte komt voor je hart. Laat je hoofd buigen voor het hart'.

En dan geeft ze een uur lang theorie met de beeldende titel: ‘Our inner male rescues our inner female'. Ze begint met te vertellen dat oorspronkelijk in de kundalini yoga er na elke oefening tijd was voor integratie, en daarna tijd om te genieten van je oogst. ‘Ja', denk ik, ‘zo doe ik het ook. Juist bij de integratie en het nagenieten gebeurt zoveel.' Guru Rattana verwoordt het helder: ‘De meeste docenten slaan dit tegenwoordig over, waardoor je telkens in het doen blijft: steeds een nieuwe ervaring, een nieuwe kick. Maar dat is de innerlijke man die de innerlijke vrouw aan de kant schuift, en die kennen we al. Ook kennen we de prijs die we daarvoor betalen. Het is zo simpel: het vrouwelijke en het Zijn worden gered door aandacht voor je lichaam en energie tijdens en na de oefening. Vanuit een neutrale mind maak je plaats voor de emoties en energieën en contain je ze. Zo wek je de inner flow, de innerlijke vrouw.' Ik knik en herinner me nu weer dat dit al in Guru Rattana's teksten van jaren geleden stond, en dat juist dat me had aangesproken. Een spirituele weg vanuit het vrouwelijke.

Ik besef me dat ik het herkend heb- en weer los gelaten. Het vrouwelijke is er altijd geweest, maar ondergesneeuwd en we zijn het zelf die eraan voorbij lopen. Wat een zegen om het nu terug te vinden. En te ontdekken dat het er altijd al geweest is. We hoeven het niet alleen te doen.

Guru Rattana's website: www.yogatech.com