• Home
• Blog
• Godin Ishtar: het geheim achter de liefde

Godin Ishtar: het geheim achter de liefde

Geplaatst: 2009-10-31 20:17:04

Ik kijk in mijn achteruitkijkspiegel, een klein blond stipje komt snel dichterbij. Mijn hart slaat over. Dit moment komt hier op Kreta telkens terug. Het gebeurde toen ik in mijn auto zat op weg naar het vliegveld.

Ik heb alles geregeld om op reis te gaan voor het begeleiden van de inwijdingsreis. De oppas voor mijn dieren is van de trein gehaald en de laatste dingen in huis zijn gewezen, mijn poezen zijn al lang op stap maar mijn hond Seli blijft in mijn buurt. Met zijn kont naar me toe en narrig ligt hij op de grond. Hij straalt uit: niks is leuk. Ik kroel hem nog een keer, zwaai de oppas gedag en vertrek. In de auto rijdend ga ik na of ik alles heb: paspoort, ticket, telefoon... op dat moment rinkelt de telefoon. Het is een buurman: ‘Seli is je achterna. Ik kwam aan je deur, de oppas deed open en hij spurtte ons voorbij'. Ik kijk in mijn achteruitkijkspiegel, en ja, daar komt het blonde stipje. Ik dank onze beschermengelen dat hij niet onder een auto is gekomen, stop acuut en wacht Seli op. Pas later besef ik me dat ik zelf in net zo'n roes zit als hij: ook ik denk niet meer aan het verkeer. Ik sta midden op straat geparkeerd, en zie alleen nog maar Seli die als een windhond aangerend komt. Ik voel zijn liefde voor mij, mijn liefde voor hem en dat hij gered is. Meer is er niet...

Liefde. Liefde kan pas ontstaan wanneer je in contact bent met de diepere lagen in jezelf, dat moois dat onder al die lagen zelfafwijzing zit. Wanneer de ander daar ook zit, dan ontstaat die warme gloed in je hart die we liefde noemen. Het gebeurt bij een eerste verliefdheid, wanneer je ineens door alle lagen zelfafwijzing heen breekt. En het gebeurt bij dieren, die gewoon zijn wie ze zijn. De ironie is, dat we het in langere relaties vaak kwijt raken, juist omdat we zo graag die liefde willen behouden en ons anders gaan voordoen dan we zijn. Er is heldenmoed voor nodig om dat patroon te doorbreken. De kunst is om innerlijke ruimte te ontwikkelen, ruimte waarin je toe kan laten dat al je stellingen afbrokkelen en waarin je de onzekerheid van het niet-weten inglijdt. Dan kan je bij je ware zelf komen, die mooie vrouw of man die je ten diepste bent. En als de ander daar ook komt, dan stroomt de liefde even gloedvol als bij die eerste kus- en een stuk betrouwbaarder.

Die liefdesgloed is er in de momenten dat ik mijn lief weer zie na onze afzonderlijke vakanties- de momenten dat ik alle zekerheden los kan laten en bloot mijn vergissingen kan laten zien. Ik voel het op een omgevallen boomstam op Texel, uitwisselend met een oude vriendin uit mijn eerste coven, terugkijkend op onze levens en wat we voor elkaar betekenen. Ik voel het hier op Kreta, waar dat beeld van het aanstormende blonde stipje steeds terugkomt. Het komt ook in gesprek met Marianne, die me deze inwijdingsreis zal ondersteunen en die bij mij de weg naar de 2e inwijding gaat. Ik voel zoveel liefde.

Hier heb ik voor gewerkt deze zomer in mijn relatie crisis, mogelijk het einde van onze verbinding: dat het een opening zou worden naar meer liefde in mijn leven.

Twee weken geleden was ik in Parijs voor de volgende stap als leraar in Sat Nam Rasayan, een oeroude prachtige healing vorm. Op een vrije ochtend ging ik naar het Louvre, op zoek naar een beroemd beeld van de Godin Ishtar. Het beeldje wat ik zocht is een sensuele vrouw die stralend haar borsten ophoudt, zo'n 3000 jaar oud en uit het middenoosten. Al zoekend zwierf ik door de vele zalen met archeologische opgravingen. Tot mijn verbazing ontdekte ik dat hetzelfde archetype in vele zalen stond! Het werd al 6000 jaar geleden gemaakt en door alle millennia heen keert het terug. Tot en met vandaag: buiten bij het Louvre zat ik met een jonge Japanse vrouw te kletsen, en voor ons zie ik ineens een hedendaagse Ishtar: een beeld van een vrouw met haar borsten fier omhoog, haar handen net eronder en erin drie sappige ronde appels.

Vrouw met borsten, beelden in de beroemde Ishtar houding uit Midden Oosten en Europa van ong. 6000, 3000, 2200, 1800 jaar geleden en heden. De 2e van links is het oorspronkelijke Ishtar beeld.

Wat heeft dit archetype ons te zeggen? Voor mij is zij het symbool van het geheim achter de liefde: durven te genieten van het meest kwetsbare in jezelf, weten dat je mooi bent zoals je bent, en de ontmoeting ingaan zonder dit alles te verhullen.

Klara Adalena
30 sept 2009