• Home
• Blog
• Het sacrale en het seksuele

Het sacrale en het seksuele

Geplaatst: 2009-05-12 18:49:41

Mijn lief brengt me naar Schiphol voor mijn jaarlijkse lentereis naar Kreta. Dit keer zit achter in de auto Seli, de hond die een jaar geleden op Kreta naar me toe kwam. Het lijkt alsof hij voelt dat ik langer weg zal zijn, is timide en aanhankelijk. Ook voorin de auto voelen we het naderend afscheid, maar wij stralen. We hebben geen makkelijk jaar achter de rug, de hond heeft onze beginnende relatie flink onder druk gezet de eerste maanden doordat hij heel wat aanpassingsmoeilijkheden had. Maar we zijn er prachtig uit gekomen en onze relatie bloeit en ontdekt haar kracht. Net als Seli.

Het weekend voor mijn vertrek hadden we weer de vuurloop gedaan, traditioneel vlak voor mijn Kretareis. Dit jaar weer precies op Goede Vrijdag. Het mooie van iets herhalen is dat je daarmee ruimte maakt om de activiteit steeds dieper te ervaren. Gisteravond drong voor het eerst tot me door dat met Pasen overal in het land grote vuren worden ontstoken, al duizenden jaren lang... en dat ons vuur daar goed in past. Met ons vuur gingen we zelfs een stapje verder dan anderen door rond het vuur te dansen, bidden, zingen en te drummen. We hebben het vuur in en buiten ons ervaren, het werd een liefdesspel... en dan het ultieme: we liepen over het vuur.

Aan ons vuur ging voor mij een lange weg vooraf. Het begon lang geleden al als kind. Vuurtje stoken vond ik geweldig. Naar het vuur kijken was niet genoeg voor me, ik wilde het zelf aansteken. Ik kreeg dan te horen dat ik altijd alles zelf wilde doen, alsof dat fout was. Het kleine kind in mij kruipt weer in elkaar bij de herinnering. Hoe kon ik zeggen dat ik snakte naar leiding, maar dan wel leiding die me bij de directe ervaring zou brengen? Hoe kon ik weten dat mijn verlangen om alles totaal te ervaren een levenslange mystieke reis zou openen? Ik kon alleen een leraar accepteren wanneer deze hiervan weet had- en die kwam pas jaren later. Ik wist als kind alleen dat ik weigerde om me van mijn reis af te laten brengen. Er nu aan terugdenkend streel ik in gedachten even dit dappere kleine meisje dat ik was. Als kind wilde ik zelf dus al het vuur aansteken. En dat was niet genoeg, ik wilde het vuur totaal ervaren, op elke manier, van de eerste vlam tot de laatste kolen. Het is een lange reis geworden, met veel onverwachte wendingen en verschillende leermeesters. Intussen heb ik de vele gezichten van het vuur leren kennen, van het rauwe seksuele tot het sacrale zuiverende. Ik begeleid nu zelf vuurlopen om samen met anderen steeds weer het vuur van nabij te ervaren. Dit jaar laaide het vuur hoger op dan ooit. Ik stond klaar voor het vuurpad en voelde me zo zacht en kwetsbaar. Het was eng om hier vanuit over het vuur te lopen. Maar ik wilde getuigen van mijn vertrouwen in de kracht van kwetsbaarheid. Met kloppend hart ging ik. Een nieuwe kracht kwam naar me toe, zacht en van diep van binnen. Erover schrijvend komt ze direct terug. De splijting tussen heilig en aards was even opgeheven. Het vuur in en buiten mij versmolt.

Na het vuurlopen liet ik mijn lief de eerste versie van mijn nieuwe cd horen. Het vuur in ons laaide op. Onze energieën ontmoetten elkaar en zweepten elkaar op. Het werd niet een wild vuur, maar subtiel. Wat ik had ervaren bij de vuurloop werkte door. Ik was krachtig en kwetsbaar. We werden samen ruim. We maakten klanken en er ontstond het mooiste moment van de avond voor mij. Eerst voorzichtig, uitgroeiend tot een zinderend geheel van harmonieën en dissonanten. Bovenklanken begonnen te zoemen en een kracht groter dan wij kwam de dans binnen. Ik noem het Godin. We ervoeren het samen. Beiden smolten we en werden opgenomen in de Bron. Het sacrale en het seksuele, die avond vielen ze samen.

Het was de mooiste basis die ik me kon bedenken voor mijn vertrek naar Kreta. Ik kijk naar mijn lief achter het stuur en dan naar de hond Seli; het vuur, de kwetsbaarheid, het sacrale... als je goed oplet is het overal. Het blijft.

Klara Adalena
21 april 2009